Η Ομιλία της συναδέλφισσας Νοσηλεύτριας Παπαγιαννάκη Δέσποινας εργαζόμενης με Voucher στην απεργιακή συγκέντρωση στις 20 Μαΐου 2015 στο Νοσοκομείο Ρεθύμνου.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Με αποκαλούν τυχερή… και αυτό γιατί επιλέχτηκα στα Voucher, ενώ κάποιοι από αυτούς όχι! Είμαι στ’ αλήθεια άραγε τυχερή; Ο λόγος που έκανα αίτηση είναι γιατί είμαι άνεργη και χρειάζομαι κάποια λεφτά για να ζήσω κι εγώ κάπως, χωρίς να είμαι βάρος στην οικογένειά μου, στα 25 μου. Αν και τελικά, βάρος έχω καταλήξει, γιατί 5 μήνες τώρα είμαστε απλήρωτοι, προσμένοντας από μέρα σε μέρα τα λεφτά της θεωρητικής κατάρτισης.
Ο όρος Voucher έχει συνδεθεί πλέον, με την εργασιακή κατάσταση που θέλουν να μας επιβάλλουν. Μας αφήνουν για μήνες απλήρωτους, δε μας παρέχεται ασφαλιστική κάλυψη και η ιατροφαρμακευτική διαρκεί όσο και το πρόγραμμα. Αναγκαζόμαστε, κάθε μήνα, να πληρώνουμε από 100 έως 200€ από τις τσέπες των γονιών μας για τα έξοδα μετακίνησης. Μας παρακρατούν το 23% του μισθού μας για την εφορία, την ίδια στιγμή που τα ΚΕΚ, τα νέα εργασιακά δουλεμπορικά, δε φορολογούνται για την αμοιβή τους.
Οι θέσεις που μας τοποθετούν είναι ζωτικής σημασίας και καλούμαστε να βγάλουμε μεγάλο φόρτο εργασίας, το οποίο σε 6 μήνες θα επανέλθει στις πλάτες των εργαζομένων. Κι εμείς τελειώνοντας το πρόγραμμα, ίσα που έχουμε προλάβει να αποκομίσουμε δύο καινούρια πράγματα!
Είμαστε απόφοιτοι υγειονομικών σχολών και θέλουμε σταθερή δουλειά με δικαιώματα, στον κλάδο που διαλέξαμε και σπουδάσαμε! Ξέρουμε ότι κανένας δε μπορεί μόνος του να αντιμετωπίσει τη φτώχεια και την ανεργία. Κυβέρνηση, Ευρωπαϊκή Ένωση και επιχειρηματίες αξιοποιούν την ανεργία για να μας εκβιάζουν. Για να γίνουν ακόμα φθηνότεροι οι εργαζόμενοι και εμείς οι άνεργοι να «ξεροσταλιάζουμε» πότε θα βγει ένα Voucher ή μια σύμβαση για λίγους μήνες δουλειάς.
Αγωνιζόμαστε για να πάψει η υγεία να είναι εμπόρευμα, που πουλιέται είτε από τους επιχειρηματικούς ομίλους και τις ΜΚΟ είτε από το ίδιο το κράτος. Η υγεία είναι λαϊκό δικαίωμα και πρέπει να παρέχεται δωρεάν με την αποκλειστική ευθύνη του κράτους.
Εργαζόμενοι και άνεργοι στην υγεία πρέπει να οργανώσουμε από κοινού το δίκαιο αγώνα που κάνουμε σε συμπόρευση με τον υπόλοιπο λαό και τη νεολαία, καθώς μόνο ενωμένοι και ταξικά προσανατολισμένοι μπορούμε να διεκδικήσουμε αυτά που μας αξίζουν!
ΔΕ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΨΙΧΟΥΛΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΕΤΑΝΕ ΟΙ ΧΟΡΤΑΣΜΕΝΟΙ..
ΜΕ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΕΚΔΙΚΗΣΗ!